Nog maar net bezig als ondernemer en dan meerdere keren de vraag krijgen of je ook in het buitenland ceremonies wilt leiden, dat vond ik supergaaf! In 2006 ging ik twee keer naar Frankrijk en leerde daar veel van.
Mariage pluvieux; mariage heureux
Klimaattabellen zijn ook handig om te bekijken als je in het buitenland trouwt, want soms kan een seizoen ter plekke heel anders zijn dan je verwacht.
Dat overkwam M & I, die in mei in Zuid-west Frankrijk veel regen hadden (en hoe frustrerend: prachtig weer in Nederland!). Daar leerde ik het gezegde: ‘Mariage pluvieux; mariage heureux!’ (vrij vertaald: veel regen op je trouwdag is een zegen voor een gelukkig huwelijk).
Een gezegde dat later nog vaker troost bracht op een verregende dag.
Verdwaald, wilde zwijnen en bijna flauwgevallen
Bij het tweede huwelijk in Frankrijk had het bruidspaar tickets en accommodatie voor me geboekt. Dat bleek niet fijn, want de vlucht landde ’s avonds. Bij het eerste huwelijk bracht de navigatie mij vlot naar mijn locatie, maar hier ging het mis. Ik werd door de bergen gestuurd, het bos in en de route duurde veel langer dan verwacht.
Ik had geen bereik met mijn mobiel, het was donker en toen de bosweg overging in een zandpad, stond dat op de navigatie, dus reed ik maar door. Plots schrok ik van iets groots wat in mijn koplampen bewoog. Dat bleek een wild zwijn met haar jongen.
Ik wilde huilen en naar huis, maar ja, ik stond op een Franse berg en besloot dat het slimmer was om door te rijden. Na een hele tijd verschenen er een aantal huizen in het bos en bij één daarvan stonden mensen buiten te praten. Ze keken of ze een geest zagen verschijnen toen ik uit de auto stapte, maar wilden me gelukkig naar het hotel loodsen. Daar kreeg ik op m’n kop dat ik zo laat aankwam. Pfff, wat een dag!
De ceremonie was de volgende dag in een schattige, maar piepkleine kapel. In die tijd deed ik nog ieder huwelijk in toga en dat was flink puffen in dat kleine kapelletje, in Zuid-franse temperaturen. Ik voelde dat ik niet lekker werd en zag dat ik naast een betonnen rand stond. Het leek me heel onhandig om daar flauw te vallen, dus gaf ik de mensen de opdracht om even iets voor zichzelf te gaan doen, zodat ik naar buiten kon.
Ik liep snel naar buiten, gooide mijn toga uit en kreeg een flesje water. De Franse zangeres pakte het goed op en zong gezellige chansons met alle aanwezigen. Zonder toga ging ik verder en werd het alsnog een heerlijke ceremonie.
Sinds die tijd boek ik zelf tickets en accommodatie en zorg dat ik bij daglicht mijn hotel kan vinden. Gelukkig zijn navigatiesystemen en mobiele netwerken flink verbeterd sinds 2006, dus dit soort avonturen maak ik steeds minder mee.
Trouwen met koninklijke allure
B & T, twee gelovige mannen, waren mijn eerste ‘same sex wedding’. Zij waren erg teleurgesteld in meneer Pastoor, die wel hun boerderij, veestapel en motoren had ingezegend, maar weigerde hun huwelijk in te zegenen. Of ik dat wilde doen….
In de wet staat overduidelijk dat in Nederland kerk en staat gescheiden zijn. Dus zelfs als ik zou willen, is het niet toegestaan dat ik zo’n rol op me zou nemen.
Ik zoek wel graag naar oplossingen die voor iedereen goed werken en in dit geval stelde ik voor dat – na het wettelijk jawoord – familieleden of vrienden passende bijbelteksten konden lezen of voorgaan in gebed.
Samen werkten we aan een unieke en hartverwarmende B & T-ceremonie. Er werd geregeld een traantje weggepinkt, er klonk prachtige muziek en er werd hartelijk gelachen. Het vieren van hun liefde was zó persoonlijk en mooi, dat de heren achteraf lieten weten dat ze blij waren dat meneer Pastoor er niet bij was. Ze waren zo dankbaar voor hun warme huwelijksvoltrekking; het had niet mooier gekund…
Ik word graag uitgedaagd en help met liefde om oplossingen te vinden voor wat jullie lastig vinden. Zo werken we samen aan een maatwerkceremonie waar jullie helemaal blij van worden en waardoor mijn werk geen seconde saai is!
Dankjewel dat je (weer) een heel verhaal hebt gelezen. Zie ik je weer bij 2007?